In mijn vorige blogpost had ik het over het maken van fouten en wijze waarop je pr-matig het beste met fouten om kan gaan. Nu is BP verantwoordelijk voor een catastrofale fout en is het illustratief om te zien hoe BP’s CEO om gaat met deze fout.
Vandaag is bekend geworden dat BP’s CEO Tony Hayward moet vertrekken. Waarschijnlijk gaat zijn PR beleid als basis dienen voor vele leiderschapstrainingen en dan met name hoe het NIET moet. Ik kan me opwinden over dit gedrag en in opvolging van mijn vorige nieuwsbrief heb ik wat tips (hoe het niet moet) in deze nieuwsbrief gezet. (vrij geinterpreteerd naar een favoriet blog van mij van Harvard Business Review.)
HOE KUN JE OMGAAN MET FOUTEN
De voornaamste reden dat Tony moet vertrekken is niet zozeer het falend beleid op veiligheid maar meer de enorme blunderende wijze waarop hij met BP’s fout is omgegaan. BP veroorzaakte een olieramp met als gevolg: 11 doden, een enorme milieucatastrofe en miljarden economische schade waaronder een halvering van de beurswaarde van BP. En wat deed Tony Hayward?
- Bagatelliseren van het probleem. De omvang van de ramp verkleinen, de schuld geven aan leveranciers en met geen woord meer reppen over veiligheidsbeloftes aan het begin van zijn CEO termijn.
- Tony benadrukt het belang van Tony. Laat niemand van het team aan het woord en heb het vooral over wat jij als persoon gaat doen. Laat ook nog vallen dat je het zo druk hebt en dat je ernaar verlangt om je leven terug te krijgen.
- Nooit excuses aanbieden. Laat ook niet merken dat je iets leert van je fouten.
- Blijf zo lang mogelijk in functie om je vertrekbonus te maximaliseren. Een Japanse CEO zou huilend een afscheidspeech houden en harakiri overwegen, maar Tony onderhandelt voor zichzelf een vertrekpremie van 14,1 miljoen Euro.
Beschamend staaltje van falend leiderschap in mijn ogen. Naast de olieramp heeft dit falend leiderschap an sich al nadelige lange termijn gevolgen voor BP.


